Posts tonen met het label NK E Waalwijk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label NK E Waalwijk. Alle posts tonen

vrijdag 3 mei 2013

Het gouden Nosbo-trio, toen en nu

(Oorspronkelijk gepubliceerd op Paardensprong site, 1 april 2013, zie evt. hier)

Het aanvangsbeeld van de laatste ronde van NK-E van afgelopen weekend vertoonde wat de topborden betreft een frappante gelijkenis met die van het H-kampioenschap dat door dezelfde jaargang van schakers (geboortejaar 2003 of later) gespeeld werd op de Nationale Pupillendag van juni 2010 in Oosterhout (NB).

Dat toernooi schreef Eelke verrassend op zijn naam met een score van 7 uit 7. In de laatste ronde speelde Eelke, toen nog lid van SC Groningen, tegen Jonas op bord 1, terwijl Tycho naast hen op bord 2 plaatsnam. Ynte Visser die, namens de Nosbo, ons een dag later telefonisch feliciteerde sprak van ‘een gouden trio’. In ronde 9 van het afgelopen NK-E was de tafelsetting exact dezelfde!
Onderstaande foto stamt van het H-kampioenschap van destijds. Jonas en Eelke in ronde 7 op bord 1, Tycho speelt tegen Maarten Hoeneveld. Op bord 3, spelend met de witte stukken, herkennen we een piepjonge Siem van Dael.

Nationale Pupillendag 19 juni 2010 in Oosterhout (NB),
categorie H, 7-e en laatste ronde.

Dan de volgende foto:

Drie jaar later: NK-E jeugd 30 maart 2013 in Waalwijk,
9-e en laatste ronde.

Afgelopen paaszaterdag in de laatste ronde op bord 1 wéér Eelke en Jonas. En net als toen, ernaast op bord 2, Tycho. Het gouden trio. Tycho speelt nu tegen Sebastiaan Janse. Op bord 3, aan de raamkant, spelen Siem van Dael en Maarten Hoeneveld. Voor de volledigheid, op bord 4 met wit de op dit toernooi verrassend sterk voor de dag komende Quinten Salomons tegen Victor Muntean.

Het belangrijkste verschil met 3 jaar geleden is dat Tycho nu zijn partij wint. Ronde 9 was begonnen met de nodige rekensommen. Jonas leidde de dans met een half punt voorsprong op Tycho en Eelke. Voor alle drie stond eerst het veiligstellen van een plaats bij de eerste twee in de eindrangschikking voorop, omdat die recht gaf op een uitzendplaats naar het EK in Montenegro later dit jaar. De titel kwam voorlopig even op de tweede plan. Niemand van de drie was nog zeker van een EK-plek, zelfs voor spelers eronder waren daarop nog kansen, al zou die dan wel via een barrage en niet onmogelijk via een meerkamp afgedwongen moeten worden (in het laatste geval pas te spelen op Paasmaandag!).

Toen Tycho redelijk snel won, was hij de eerste die vrij kon ademhalen. Een EK-plek voor hem was daarmee een feit, een verdiende beloning voor een prachtig gespeeld toernooi! Voor de overige deelnemers, begeleiders, toeschouwers en thuisfront schiep Tycho’s overwinning in elk geval duidelijkheid.

Jonas had nu voor een EK plek genoeg aan remise en zou dan om de titel een barrage moeten spelen tegen Tycho, bij winst kon hij uiteraard meteen ook de titel opeisen. Eelke had helemaal niets aan remise, een ticket naar Montenegro was voor hem alleen bereikbaar via een overwinning, in welk geval hij voor de titel op zijn beurt een barrage zou moeten aangaan tegen Tycho. De overigen kwamen nu niet meer in aanmerking voor een EK-plek. Ingewikkeld? Niet voor beide heren die vanaf dat moment haarfijn wisten hoe de vork in de steel zat.
Nog een schitterend plaatje:

Eelke en Jonas verbruiken praktisch al de beschikbare tijd, samen 70 min,
voor een sublieme partij vechtschaak.

Twee Paardensprongers die voor het oog van de natie hun titanengevecht opvoeren. Schaker blijkt een eenzaam beroep, op het moment dat het er om gaat sta je er helemaal alleen voor. Aan de andere zijde van de zaal volgt het publiek de partij op het projectiescherm.

Diep respect voor deze spelers die onder zoveel druk een hoogstaande partij weten af te leveren. Eelke sleurt en trekt dat het een aard heeft, heeft een tijdsvoordeel, maar Jonas geeft geen krimp, houdt de zaak gesloten en creëert tegenkansen. De partij blijft voortdurend binnen de remise marge, een uitslag die de partij waarschijnlijk het meest recht had gedaan. Eelke, die voor alles of niks gaat, probeert in de dramatische eindfase iets te forceren, wat er alleen toe leidt dat Jonas in het pionneneindspel de winst en later nog remise voor het grijpen heeft. Toch slaagt Eelke in zijn opzet. Door tijd problemen weet Jonas de juiste koningzetten niet meer te produceren. Zijn spel had beter lot verdiend.

Na de laatste zet weerklinkt een spontaan en bewonderend applaus voor beide spelers.

donderdag 2 mei 2013

Komend NK-E lijkt op WK schaatsen

(Oorspronkelijk gepubliceerd op Paardensprong site, 27 maart 2013, zie evt. hier)

Het is al vaker gememoreerd: de Nosbo en in het bijzonder SC de Paardensprong beschikt over een unieke lichting jonge schakers van het geboortejaar 2003. Deze kinderen behoren nu tot de E’s - de categorie, waarin traditiegetrouw in het Paasweekend komende vrijdag en zaterdag in het Brabantse Waalwijk om het Nederlandse kampioenschap schaken gestreden wordt. Behalve de nationale titel staan er twee uitzendplaatsen op het spel naar het EK jeugdschaken dat van 28 september t/m 9 oktober gehouden wordt in de plaats Budva in Montenegro.

Schaken of schaatsen: het is allemaal KNSB!

Met maar liefst vijf deelnemers is de Paardensprong hofleverancier aan de aflevering van dit jaar. Het zou me niet verbazen als nog nooit eerder in de geschiedenis van het Nederlandse jeugdschaak een club zo zwaar vertegenwoordigd was op een Nederlands kampioenschap. In het deelnemersveld van 42 spelers nemen twee Paardensprongers, Eelke en Jonas, de eerste twee(!) posities in op de ratinglijst. Thijmen en Silvan volgen in de slipstream op de plaatsen 7 en 12, en Pieter (van Nes) – die zijn debuut maakt op een nationaal kampioenschap - sluit de rij op plek 40.

Het deed mij denken aan vroegere Europese- en Wereldkampioenschappen schaatsen, waarbij Nederland steevast het maximaal aantal deelnemers afvaardigde, die niet zelden onderling de medailles verdeelden en meestal allen moeiteloos de laatste (ja ‘laatste’, geen verschrijving) 16 bereikten of zelfs de eerste 10 in het klassement. Met de als 6-e geplaatste Tycho Bruggink van schaakclub Assen is het niet eens uitgesloten dat zaterdag aan het eind van de dag vijf schakers uit het Nosbo gebied de eerste 10 plaatsen van de einduitslag bevolken.

Tijd voor een heel groot en met vette hoofdletters geschreven woord MAAR. En het bekende spreekwoord dat hoogmoed voor de val komt. Andermaal is een vergelijking met het schaatsen op zijn plaats, want hoe vaak was het niet dat bij genoemde schaatskampioenschappen een Noor, een Zweed, een Rus of een Amerikaan het Nederlands feestje kwam verstoren? Wel, veel vaker dan de Nederlanders lief was, zelfs zeer veel vaker dan dat een Nederlander ook daadwerkelijk kampioen wérd!

Ook op het komend NK-E liggen ze op de loer, in Amsterdam, Rotterdam, Utrecht, in nagenoeg elke provincie, zelfs (of moet ik eerder zeggen: uiteraard) vanuit het naburige Friesland ligt de rest van Nederland klaar om de Groningers hardhandig een pootje te lichten. Titelverdediger Maarten Hoeneveld zal proberen het huzarenstukje van vorig jaar – toen hij bij de F-pupillen alle Noorderlingen te slim af was - te herhalen. Siem van Dael, een jaar jonger nog en de afgelopen twee jaren in zijn eigen leeftijdscategorie afgetekend kampioen, zal willen bewijzen dat hij ook bij de grote jongens voor het hoogste gaat. Met hem maakt nog een heel leger aan talentvolle F’jes zijn opwachting, zoals Jochem Schoppen, het jongere broertje van de oppermachtige winnaar Casper van het vorige E-kampioenschap, Lucas uit de bekende Nguyen familie, en wat te denken van de “brutale” Sake Algra, inderdaad uit Friesland, afgelopen zaterdag gedeeld derde(!) van 150 jeugdschakers op het prestigieuze en grootste Noordelijke jeugdtoernooi, het open Paardensprong toernooi. Zelfs de nog jongere Luuk van Steenoven en Khoi Pham, beiden uit geboortejaar 2005 en zeer talentvol, staan klaar om menig E-speler aan het schrikken te brengen. Dan zijn er de vele uit voorgaande jaren bekende namen en erkende runner-ups, de Kroetkovs, de Honkoops, de Varnica’s – ga zo maar door. Meer rekening nog dient misschien te worden gehouden met de wat nieuwere namen, als Rembrandt Bruil, Tobias Lipschart en Michiel Terwee, waarschijnlijk later begonnen met schaken, maar door hun leeftijd snel rijper geworden , want ‘wat goed is komt snel’, en niemand moet verbaasd opkijken als we bij het opmaken van de rekening één of meer van hen op het podium zullen aantreffen.

De lezer zal begrijpen dat het een erg interessant toernooi belooft te worden, waarin behalve veel gewonnen punten ook de nodige punten verloren zullen gaan en zich zeker de nodige verrassingen zullen voordoen. Op de speeldagen is alles live te volgen via http://www.nbsb.nl/NKe2013.php. Op de Paardensprong site zal Ronald actuele updates verzorgen en wellicht komen er nog andere verslagen door.

In alle euforie rondom de Paardensprong deelname zouden we bijna het meisjes E-toernooi vergeten dat parallel aan het algemene jeugdtoernooi verspeeld wordt. De noordelijke deelname daarin blijft beperkt tot trotse aanvoerster van het Nosbo GP klassement Marrit Adema uit Meppel. In een deelnemersveld van 18 is zij geplaatst als 15-e, een positie die ze gezien haar prestaties van dit jaar ruimschoots zal moeten kunnen verbeteren. Ook bij de meisjes geven de eerste twee plaatsen recht op uitzending naar het jeugd-EK.

woensdag 3 april 2013

Verslag 2 NK-E Waalwijk (2012)

(Oorspronkelijk gepubliceerd op Paardensprong site, 10 april 2012, zie evt. hier)

Trouwe volgers van de Paardensprong-site en het NK- E van afgelopen weekend zullen misschien gedacht hebben dat ik alleen een stukje schrijf als Eelke goed presteert (is misschien ook wel zo, ha). Toch was er een excuus, wij zaten in de buurt van Waalwijk vlakbij de Efteling op camping Droomgaard (misschien een tip voor volgende jaren) en hadden daar geen internet. En ten tweede: ook bij verliespartijen weten we er wel een draai aan te geven, let maar op dames en heren, wij zijn niet voor één gat te vangen!



Maar allereerst: ook via dit stuk de hartelijke felicitaties voor Jonas voor zijn schitterend behaalde tweede plaats. Prachtig zoals je via drie absoluut noodzakelijke overwinningen in de laatste drie ronden de minieme kans op Praag benutte en van plaats 15 (!) oprukte naar de gedeelde tweede plaats en vervolgens in de benodigde barrage de zaken onberispelijk naar je hand zette. Grote klasse en dik verdiend!

Over Jonas' zegetocht heeft Anders en Jonas zelf al uitvoerig verslag gedaan. In een volgend stukje (hopelijk later deze week) wil ik terugkomen op één bepaalde zet van Jonas. Een zet die in het verslag van Anders niet genoemd is ...

Na de prachtige score op de eerste dag (4 uit 5), volgde voor Eelke een slechte tweede dag (één remise uit 4). Anders sprak al over profetische woorden in mijn eerste verslag, nl. dat alles nog mogelijk was en dat iedereen van iedereen kon winnen. Alsof de duvel er mee speelde, dat stuk bevatte nog een tweede 'profetie': toen ik beschreef hoe ik per abuis meende dat Eelke een dame weggaf. Een dag later in zijn partij tegen Maarten Hoeneveld uit ronde 7 werd die nachtmerrie alsnog werkelijkheid. Na een goede verdediging tegen Maartens altijd gespeelde Deens gambiet opening, vergat Eelke de opgeheven penning van het paard die zijn dame pardoes van het bord sloeg: 1–0.

Met enige dramatiek mag je dit de “wraak van Maarten” noemen waar hij twee jaar op heeft moeten wachten. Op de Nationale Pupillendag van 2010 in Oosterhout namelijk liet Maarten zich als favoriet voor de titel tijdens het H-kampioenschap in zijn partij tegen Eelke na een te snel uitgevoerde koningszet in een gewonnen stelling mat zetten door een pion(!) van Eelke. Voor Eelke plaveide dat toen de weg naar zijn onvergetelijke eerste plaats. Overigens moet dat “wraak” niet te letterlijk worden genomen, want al in Oosterhout was mij de grote sportiviteit van Maartens vader opgevallen en ook nu weer in Waalwijk.

Na het enigszins verwachte verlies in de openingsronde (ronde 6) van zaterdag tegen de oppermachtige Casper Schoppen waren dat dus 2 nullen op een rij, en was het beste er bij Eelke van af. Maar zoals ik al zei: we vinden wel iets om zijn prestatie weer wat op te krikken!
En dan zien we dat Eelke in zijn partijen tegen de twee hoogst geplaatste spelers van het toernooi, kampioen Casper Schoppen en Renso Steunenberg (de enige twee met ratings in de 1400) beide keren feitelijk gewonnen heeft gestaan! Tegen Casper had Eelke na 10. ... Lxg4 van Casper op zet 11 een vol stuk kunnen winnen door i.p.v. de loper op g4 het paard op c6 te slaan. De fout van Casper was dat hij verzuimde eerst het paard op d4 te slaan. Kennelijk was Casper op de vroege zaterdagmorgen niet helemaal bij de les (ik heb hem gedurende die openingsfase inderdaad een keer diep zien gapen!). Helaas maakte Eelke er geen gebruik van. Jammer, als hij echt de tijd had genomen had hij het zeker gezien. Hoe dan ook, Casper maakt ook fouten, dus ik zou zeggen Jonas: voor Casper hoef je in Praag, zeker in de vroege ochtend, niet bang te zijn!

Thuisgekomen hebben Eelke en ik al de partijen van Casper nagekeken, en – tot onze vreugde – konden we concluderen dat dit (volgens ons dan) de enige partij is geweest waarin Casper verloren heeft gestaan. Zo, die zit, zijn wij toch ook een beetje kampioen, of niet dan!

Allemaal grapjes natuurlijk. Want we moeten Casper bepaald geen onrecht aandoen. Bij onze speurtocht naar zijn partijen kwamen we fraaie matjes tegen, en zeer in het bijzonder viel zijn 22-e zet op in zijn partij tegen Mick van Randwijk uit de achtste ronde. Een zet regelrecht uit een stap 4 of 5 boek! Materieel is alles nog in evenwicht en met één wonderschone zet is het direct gedaan. Dat Casper de zet aan het bord vindt verraadt denk ik zijn klasse. Kijk naar die zet. Of probeer hem zelf te vinden. De opgave is dus: vind de dodelijke zet van wit na zwarts 21 ... Kh8.

Was de gewonnen stelling tegen Casper niet Eelke's verdienste, in zijn partij tegen Renso (uit ronde 2) is het wel dankzij eigen spel dat hij een sterke tegenstander op de rand van de afgrond brengt. Over Eelke's 4.f3 moeten de kenners zich maar uitlaten, die kan wellicht beter. Ondanks dat verovert Eelke al snel het initiatief en hangt Renso's leven uiteindelijk aan een zijden draadje. Na Renso's 23 ... Ld3 mist Eelke een mooie zet. Met 24. Pxd5! wordt immers een flinke bres in zwarts verdediging geslagen (immers niet: 24 ..., Lxf1? 25. Pxe7 en na 24 ..., exd5 of 24. ...,Dxe5 volgt 25. Dxd3 , of zie ik iets over het hoofd?) Mijn ervaring: als de opgave in een stappenboek had gestaan vinden ze deze zet meteen!

Nadat Eelke op zet 33 de dreigende mat in 3 van Renso na Ta1+ opgemerkt heeft en die net met h3 weet te pareren mist hij (zoals hijzelf bij thuiskomst direct ziet) op zet 35 het voor de hand liggende Txg7. Zwarts positie lijkt dan niet meer te houden: zijn koning midden op het bord kan geen kant op, de promotie van de c-pion lijkt hooguit met materiaalverlies te voorkomen en anders wordt wel de h-pion opgegeten. Van de 35 minuten had Eelke er op dit moment nog slechts 5 over en hij zei na afloop dat hij tijdsdruk was gaan voelen. Begrijpelijk en wat mij betreft niet erg. Want ondanks het verlies vond ik dit Eelke's beste partij. Mede omdat hij bij elke zet heel goed ruim de tijd genomen had, zijn tijdsverdeling was juist precies goed. Dat het bij de 'finishing touch' dan net mis gaat, soit.
De trainers moeten zich nog maar eens buigen over de partij, zij zien natuurlijk veel meer dan ik.

Tot slot, en dan stop ik met de loftrompet te steken, een mooie opruimactie in de partij tegen Peter van Putten uit ronde 5. Met zwart staat Eelke een vol paard voor, heeft waarschijnlijk ergens de beste voortzetting gemist en is zelfs behoorlijk in het nauw gebracht omdat zijn dame gepend staat. Met 29. ..., Dxh3! echter worden dame, paard en loper geforceerd geruild tegen dame en toren. Oftewel: hoe kom ik met één zet van een problematisch middenspel tot een eenvoudig gewonnen eindspel.

Tot zover onze belevenissen in Waalwijk. Concluderend mag je inderdaad zeker zeggen dat de Paardensprongers het allemaal heel goed gedaan hebben. Thijmen net geen 50%, maar wel laten zien dat je de vrijplaats waard was. En Daan speelde uiteindelijk na een mooie tussensprint tot twee keer toe op een live bord!

Inderdaad, samen een prachtig team om 12 mei in Barneveld om het NK teamkampioensschap te strijden. Maar laten we de verwachtingen niet te hoog opschroeven en vooral het plezier voorop blijven stellen.

dinsdag 2 april 2013

Tussenstand NK-E in Waalwijk (2012)

(Oorspronkelijk gepubliceerd op Paardensprong site, 7 april 2012, zie evt. hier)

Dit weekend vindt, zoals al aangekondigd op deze site, het NK-E plaats in Waalwijk. Vrijdag en zaterdag spelen de kinderen die zich hier via een plaatselijke voorronde voor geplaatst hebben een lang toernooi: 9 partijen van 35 min per persoon per partij (een partij kan dus mee dan een uur duren). Categorie E betekent dat het toegankelijk is voor kinderen die dit jaar 10 jaar worden. Of jonger zijn. En dat zijn er best nog een paar. Ik geloof dat er zelfs 7 jarigen tussen zitten.
De Paardensprong is met maar liefst met 4 spelers vertegenwoordigd, op volgorde van rating: Jonas, Eelke, Thijmen en Daan. De eerste twee hadden zich in januari geplaatst via de voorronde, de laatste twee nemen deel dankzij een vrijplaats.

Het toernooi wordt gehouden in een hotel, hotel Waalwijk. Makkelijk natuurlijk voor m.n. de noorderlingen die toch één of meer overnachtingen moeten zien te regelen. Zelf hebben wij een caravan gehuurd op een naburige camping. Maar velen lijken gekozen te hebben voor een verblijf in het hotel. Ik begreep dat Daan, die op het laatste moment een vrijplaats toegewezen kreeg, en zijn vader nog net de laatste beschikbare plaats in het hotel hebben weten te bemachtigen. Het hotel moet dus barstensvol zitten met jeugdschakertjes en hun ouders.

Bij binnenkomst valt de entourage mij eerst licht tegen. Het gehele toernooi, die een algemene jeugdcompetitie en daarnaast een aparte meisjescompetitie kent, wordt gespeeld in een enkele ruimte, en het is de ouders toegestaan vanuit het andere deel van diezelfde ruimte alles op afstand gade te slaan. Het doet me denken aan een doorsnee Grand-Prix toernooi zoals wij die in de provincie kennen. Bij een NK voor E's, waar het niveau toch beduidend hoger ligt, had ik verwacht dat de partijen zich eerder in een afgesloten zaal zouden afspelen. Niet dus. (Als onverbeterlijke schaakvader vind ik dat overigens niet erg want het liefs sta ik er natuurlijk met de neus bovenop ...)

Toch blijkt alles prima te werken. In dezelfde ruimte worden op een scherm 12 partijen geprojecteerd, de 4 topborden van de meisjes en de eerste 8 van de jeugd. Dit biedt soms de unieke mogelijkheid om de partij van je kind exact te volgen op het scherm, maar tegelijk kun je je oog naar de zaal wenden om te zien hoe hij of zij er bij zit. Zelf mag ik dit genoegen op vrijdag tot twee keer toe smaken. Een keer ga ik hierbij op komische wijze de mist in: ik meen op het projectiescherm te zien dat Eelke eerst een stuk en vervolgens een dame weggeeft, ik slaak een hoorbare vloek, kijk maar 's in de zaal, maar zie tot mijn verbazing dat Eelke er zelf namelijk onaangedaan bij zit. Tot grote opluchting merk ik dat ik naar het verkeerde bord op het scherm zat te kijken, het is dat van Eelke's buurjongen. Pfff!

Naast de speelzaal blijken er gelukkig nog diverse andere ruimtes te zijn waar het goed toeven is. Een analysruimte waar een heuse Fide-meester beschikbaar is om samen met hem je eigen te analyseren, een aparte ruimte waar dezelfde topborden geprojecteerd worden, de lounge voor een lekker kop capucinno of een geruststellend drankje, en voor de echte levengenieters (niet-schakers?) een tuinzaal waar ondanks de kille weersvoorspellingen een voorjaarszon heerlijk in je gezicht schijnt. Kortom: een perfecte omgeving en ook over de organisatie als geheel is er niks te klagen.

Maar genoeg. Waar het het om gaat zijn natuurlijk de resultaten die onze helden neerzetten. Nu, die zijn niet slecht. Het noorden en zeker ook de Paardensprongers blazen hun partij volop mee. Na 5 van de 9 partijen is er slechts één speler met een maximale score van 5 punten (Casper Schoppen, die al eerder bij mijn weten een nationale titel in de wacht geheeft gesleept). Een viertal volgt met 4 punten, waaronder Eelke. Hij mag het in de vroege zaterdagochtend in de eerste partij meteen opnemen tegen Casper. Ook Pieter van Foreest (als enige niet-Paardensprong Nosbo'er) staat op 4 punten en kort daarachter volgt Jonas op 3 1/2. Thijmen en Daan tot slot hebben 2 punten.
Bij de meisjes scoren na de eerste dag Nosbo'ers Marlinde Waardenburg 3 punten en Lemee Reuver 2 punten. En nu hoop ik maar dat ik niemand vergeten ben.

Als vader van Eelke let ik natuurlijk vooral op zijn partijen. Die zijn vrijdag heel goed. Maar ik mis daardoor vele, heel veel andere mooie hoogstandjes die voortdurend neergezet worden. Zo hoor ik in de analyse ruimte een onmiskenbare kenner enthousiast verhalen over de partij tussen Jonas tegen Pieter. Sorry, er ontgaat mij veel. Te veel. Op de NK-E site zijn echter sowieso alle live-partijen partijen op te vragen en ik begrijp dat zelfs de partijen van iedereen hier hun plek zullen krijgen. Want noteren is verplicht en een kopie van het notatietformulier moet na de partij bij de organisatie ingeleverd worden, die ze mogelijk naderhand in zullen voeren.

Het leuke van twee dagen is dat er voor iedereen op zo'n tweede dag nog van alles te halen is. Zelfs een eerste plaats is niet onmogelijk. Want van de pakweg eerste 10 spelers lijkt daar iedereen zomaar van iedereen te kunnen winnen. Ook de tweede plaats is zeer bijzonder, want de eerste twee van dit toernooi worden door de KNSB uitgezonden naar het EK in augustus in Praag! Een podiumplaats is natuurlijk ook iets om apetrots op te zijn, net zoals een plaatsje bij de eerste 10. Maar ook als je op de eerste dag twee punten hebt: een 50% score is dan prachtig om te halen, je mag je zelf dan nog steeds tot de 20 beste schakertjes van het land rekenen!

Het wordt spannend de tweede dag, bloedje spannend. Voor de kinderen. Voor de ouders, ja soms nog het meest voor hen lijkt het wel. En niet voor de eerste keer ben ik vol bewondering voor al die spelertjes die onder pure hoogspanning prachtig schaak laten zien, partij na partij en ronde na ronde. Niet zelden beter bestand tegen de spanning dan hun ouders. Gewoonweg topsport!

Maar we zouden het bijna vergeten: het allerbelangrijkste is natuurlijk het plezier wat iedereen hier deze twee dagen beleeft. Prachtig.

Volg het vanaf zaterdagmorgen 10.30 live op de internet.